Rode Zee
Rode Zee: aan de kust
(afbeeldingen zijn te vergroten)
Vakantie in Melia Pharao, 5*, Hurghada, december 2003
Na een drukke week in Luxor gaan we echt vakantie vieren: bijkomen van de vele indrukken en, vooral, snorkelen, lezen en relaxen.
Melia Pharao, zo'n 17 km ten zuiden van Hurghada, is een hotel zoals wij dat graag zien (en een verademing na een week Gaddis in Luxor - zie weekje Luxor bij de reisverhalen): ruime kamer, groot balkon en badkamer. Schoon. Heerlijke (harde) bedden, tv, minibar; gewoon alles d'rop en d'ran. Minpuntje zijn de stoelen in de kamer, is niet op te zitten.
De Roomservice is uitstekend: de broodjes Pharao-burger en zalm zijn heerlijk. Met een flesje wijn erbij onstaat echt een verjaardagsgevoel (en 's avonds was er nog een slagroomtaartje en zongen twee obers zachtjes happy birthday in het Arabisch).
Enorm complex: gebouwen met de hotelkamers, 3 hoog, en dichter bij het strand in de zgn. sportsarea bungalows. Goed onderhouden groen, veel bloeiende planten. Naast een riant openlucht-zwembad nog een overdekt zwembad. Bar op het strand waar je tevens kleine maaltijden zoals pizza's kunt krijgen. Zelfs op het strand is bediening.
Bar (met buitenterras) en groot restaurant in het hoofdgebouw. Eten goed en afwisselend. Altijd druk maar niet zo dat je echt in de rij staat om op te scheppen; vriendelijke en keurige bediening.
Ook in Melia Pharao nogal wat Russische gasten die je gemakkelijk herkend: scheppen hun borden overvol, hebben geen manieren en dragen de meest wonderlijke kleren, het aanschouwen daarvan is een extra attractie tijdens de maaltijd. Veel Russische dames zien er uit als snolletjes, of ze het zijn is natuurlijk een tweede.
Strand
Een groot, breed en superschoon zandstrand met voldoende ligbedden en parasols. Van het reserveren van ligbedden hebben we niets gemerkt, is ook niet nodig, plaats zat.
Er zijn twee steigers, een grote, brede en lange voor boten (daar ligt een bootje genaamd "rent me") en een kleinere voor zwemmers en snorkelaars. Als je het trapje hiervan afgaat, kun je nog in het water staan zodat je je op je gemak klaar kunt maken om te gaan snorkelen. Zandbodem dus geen waterschoenen nodig. Op de grote steiger is een huisje voor de strandwacht/badmeester die er op toeziet dat de badgasten niet over het koraal lopen. Met een fluitje probeert hij vervolgens de aandacht te trekken van degenen die ondanks de afzetting met boeien en touw toch op het koraal staan (en dat zijn er nogal wat). Aan het begin van de steigers staan weliswaar grote waarschuwingsborden, de do's en don'ts ter bescherming van het rif, zelfs in het Russisch maar met name die gasten kunnen niet lezen.
Alle mensen gaan te water via de kleine steiger behalve de dagelijkse groep duikers, die lopen naar het rif.
Bananenboten, waterfietsen, waterscooters tref je hier (gelukkig) niet aan maar we hebben ons wel verbaasd over die ene kite-surfer. Nogal gevaarlijk gezien de hoge snelheid, met zwemmers en snorkelaars in de buurt en hoezo niet op het rif staan?
Snorkelen
Snorkelen direct vanaf het strand. Steigertje over, daar je handdoek in de touwen knopen en te water. Het eerste stuk koraal is platgetrapt en dood, een grijzige vlakte, maar gewoon doorgaan en dan kom je kleurig koraal en vooral veel kleinere vissen tegen. Hoe verder je langs het rif gaat, hoe mooier. Aangezien dat met touw is afgezet zwem je er steeds naast. Behalve een enkel met koralen begroeid rotsblok met een keur aan visjes, bestaat de bodem uit zand. Dit eerste stuk rif is vrij ondiep. Op een gegeven moment zie je een donkere muur voor je opdoemen (best imponerend): de overgang naar diepe zee met grote scholen vissen.
Wij hebben hier prima gesnorkeld, voor zover het weer het toeliet (december, hè). Alleen dicht bij de steiger kom je andere snorkelaars tegen, ga je wat verder weg dan heb je het rijk alleen en worden de vissen steeds groter. Toch blijft voor ons ht snorkelen in Ras Um el Sid (nabij Sharm) op één staan.
Vanaf de tweede steiger kun je scholen vissen in diverse groeistadia gadeslaan, het lijkt daar wel een kraamkamer, en, prachtig gezicht, een viertal koraalduivels.
Hurghada
Op een sombere, bewolkte dag gaan we even naar Dahar, het oude stadsdeel van Hurghada. Het hotelbusje (niet gratis) zet ons af voor een winkel waar je direct naar binnen geloodst wordt om een briefje mee te krijgen met de naam van de winkel, de straat en, speciaal voor gasten van Melia Pharao, een krabbel voor 15 procent korting... Leuk geprobeerd.
Dit stukje Dahar bestaat vnl. uit op toeristen gerichte winkels met in zijstraatjes huizenblokken. Als je de zijstraatjes ingaat en achter de winkels terecht komt weet je niet wat je ziet: vervallen huizen en een ongelofelijke troep. Afval, afval en nog eens afval. Maar goed, als je alleen winkelt, zie je dit niet.
Sommige winkels bestaan uit niet meer dan een stukje grond voor een andere zaak. Als ik sandalen sta te passen blijkt dat de 'schoenenwinkel' alleen een uitstalling is, voor een kapperszaak. Die kapper blijkt "touwtjeskunstenaar": met een lange, kunstig geknoopte draad kan hij epileren en voordat ik er op bedacht ben gaat hij met z'n touwtje aan de gang.
Dahar is aan ons niet besteed, we drinken nog wat in een aardig café en dan weer terug naar de bus. Maar, eerlijk is eerlijk, we hebben maar een klein stukje Dahar gezien.
